anı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
anı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

31 Ocak 2014 Cuma

Hayat Bir Hint Filmi Değildir

Her şey bir düşle başlar. İlk görüş, ilk selam, ilk öpüş...
Hiç beklemediğin bir anda karşına çıkar. Hiç beklemediğin bir yerde... Elin ayağın bir birine dolaşır. Ne yapmalı, nasıl başlamalı, nasıl devam etmeli? Bir sis bulutunun ardından bakar size, beklenmedik bir masumiyetle. Susmalı mı, konuşmalı mı, yoksa oradan kaçıp gitmek mi? Kararsızlıkların arasında, içindeki sesleri dinlersin. Çığlık çığlığa bağırırlar, susturamazsın. Hangisini dinlemen gerektiğini de bilemezsin. Biri evet der, diğer hayır. Biri yap der, diğer yapma. Biri selam der, diğer kaçar.

Hherşeyin sıradan olduğu bir gün, bir "selam" ile şaheserliğe ulaşır. Bir selam der, bir hoşçakal... Arada geçip gidenlerden, söylenenlerden, gülüşmelerden bihabersindir. Sadece iki anı hatırlarsın, birisi selam, diğeri hoşçakal...

Sonra nasıl tekrardan iletişime geçeceğini düşünürsün. Arasam mı, yazsam mı? Farketmez dersin ve yazarsın. Bir selamla başlar ve bitmez. Günlerce yazarsın, konuşursun. Günlerce tasarlarsın aklından geçenleri. Tekrar, tekrar, tekrar... Ne istediğini biliyorsundur artık. Ne yapman gerektiğini de...

Sonra bir kahve içersin beraber. Acıdır kahve ama tatlıdır da... Şaheser bir gece, bir öpücükle muazzamlığa ulaşır. Kulakların çınlamaya başlar. Bütün hücrelerinde hissedersin o ilk öpücüğün etkisini. Hiç bitmesin istersin ancak saat çalar: ding! ve ayrılık vakti.

Uuyanırsın rüyadan gerçekliğe. Her şeyi tozpembe olarak hayal meyal hatırlarsın. Sanki yıllardan beri aynı rüyayı görüyormuş gibi hissedersin ancak çok kısa bir geçmiştedir hepsi. Hemen arkanda. Hemen geride kalmıştır.

Bbir düşle başlar herşey ve bir tokatla son bulur düşler. Sen elinde önünde bir bilgisayarla bu satırları yazarken kalakalırsın.

Hayat bir hint filmi değildir evet ama bu kadar da hollywood vari olmamalıydı bence...

16 Mayıs 2013 Perşembe

Hatırlanacak Bir Anı

     Tanımlanamayan duyguların esiri olmuş vaziyette geçen bir günün sonunda, son sığınma kalesinin sınırlarında mutluluğa ve huzura erişmiş varsayarken kendimi, son bir taarruzla esiri altına aldı beni saçmalıklar silsilesi. Bir kez daha... Sabahın ilk ışıklarından bu vakte kadar geçen süre zarfında, yaşanılan ikilemlerin bombası patladı, kaleme ulaşamadan. Gayet insani olan duyguların neden bana saçma geldiği anlayamadım henüz. Hoş anlasam ne olacaktı ki, yine saçma gelecekti anladığım olgular. Eternal Sunshine of the Spotless Mind filminde Jim Carrey'in bir repliği ve çoğu zaman ciddi ciddi kendime sorduğum bir soru: "Neden bana azıcık ilgi gösteren her kıza aşık oluyorum?" Aslında tam bu soruyu sorduğum zaman, neden bu duyguların saçmalık olduğunu düşündüğümü de anlamış olmam gerekir, değil mi? Anlamıyorum, çünkü odun kafalı bir gerzekten başka bir şey değilim ben. Apaçık bir gerçek değil mi yani, gerçek bir sevgi ve aşk nedir, bilmediğim için. Olabilir mi? Neden olmasın.

     Otobüs durağında karşılaştıktan sonra bir daha görmemiştim onu. Bir hafta falan oluyor, evet. Halbu ki tam karşımda, evet tam karşımdaki bir mağazada çalışıyormuş. Neden gitmedim? Neden bu kadar cesaretsizim. Neden bu kadar özgüvensiz... Bütün bunların farkındayım ama lanet olsun, üstesinden gelebilmek için ne yapmam gerektiği konusunda hiç bir fikrim yok. Bugün bir vatandaşın çekiştirmesiyle zoraki olarak girdim o kapıdan. İstemiyormuş gibi görünebilirim ama o mağazaya benim kadar istekli giren başka hiç kimse yoktur.

     Kızıl saçlarının omuzlarından aşağı süzülüşü, gözlerindeki şahane ışıltı ve dudaklarındaki sarhoş edici gülümsemen... Bir insanın hayatı boyunca gördüğü ve görebileceği güzelliklerin toplamı, bu güzelliği ifade etmeye yetmez. Bir yazarın, kelimelerle oluşturduğu ve müthiş güzelliklerle betimlediği bir karakter, bu güzelliği yansıtamaz...

     Kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir an daha yaşandı, bu coğrafyada. Yazsın, dünya üzerinde yaşanan bütün acı verici olayları, bütün katliamları not alan tarih. Böylesi güzel bir anı da not etsin tozlu sayfalarına...

     Başlıkta güzel oldu ha, çok hoş ve güzel bir filmin adıydı, tam da bu yazıya uydu.

 
Blogger Witget