sevgi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sevgi etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

31 Ocak 2014 Cuma

Hayat Bir Hint Filmi Değildir

Her şey bir düşle başlar. İlk görüş, ilk selam, ilk öpüş...
Hiç beklemediğin bir anda karşına çıkar. Hiç beklemediğin bir yerde... Elin ayağın bir birine dolaşır. Ne yapmalı, nasıl başlamalı, nasıl devam etmeli? Bir sis bulutunun ardından bakar size, beklenmedik bir masumiyetle. Susmalı mı, konuşmalı mı, yoksa oradan kaçıp gitmek mi? Kararsızlıkların arasında, içindeki sesleri dinlersin. Çığlık çığlığa bağırırlar, susturamazsın. Hangisini dinlemen gerektiğini de bilemezsin. Biri evet der, diğer hayır. Biri yap der, diğer yapma. Biri selam der, diğer kaçar.

Hherşeyin sıradan olduğu bir gün, bir "selam" ile şaheserliğe ulaşır. Bir selam der, bir hoşçakal... Arada geçip gidenlerden, söylenenlerden, gülüşmelerden bihabersindir. Sadece iki anı hatırlarsın, birisi selam, diğeri hoşçakal...

Sonra nasıl tekrardan iletişime geçeceğini düşünürsün. Arasam mı, yazsam mı? Farketmez dersin ve yazarsın. Bir selamla başlar ve bitmez. Günlerce yazarsın, konuşursun. Günlerce tasarlarsın aklından geçenleri. Tekrar, tekrar, tekrar... Ne istediğini biliyorsundur artık. Ne yapman gerektiğini de...

Sonra bir kahve içersin beraber. Acıdır kahve ama tatlıdır da... Şaheser bir gece, bir öpücükle muazzamlığa ulaşır. Kulakların çınlamaya başlar. Bütün hücrelerinde hissedersin o ilk öpücüğün etkisini. Hiç bitmesin istersin ancak saat çalar: ding! ve ayrılık vakti.

Uuyanırsın rüyadan gerçekliğe. Her şeyi tozpembe olarak hayal meyal hatırlarsın. Sanki yıllardan beri aynı rüyayı görüyormuş gibi hissedersin ancak çok kısa bir geçmiştedir hepsi. Hemen arkanda. Hemen geride kalmıştır.

Bbir düşle başlar herşey ve bir tokatla son bulur düşler. Sen elinde önünde bir bilgisayarla bu satırları yazarken kalakalırsın.

Hayat bir hint filmi değildir evet ama bu kadar da hollywood vari olmamalıydı bence...

19 Nisan 2013 Cuma

Sonsuzluğun Ritmi: DİNG DONG

     Uyku düzenimle ilgili çok ciddi sorunlarım var. Olması gerekenden daha fazla uykusuzluk çekiyorum bu aralar. Ben zaten yapı itibarıyla uykusuzluğu meslek edinmiştim zaten. Günde iki saatlik uykuyla çok rahat olduğum günleri özlüyorum. Uyumak tamamen zaman kaybı zaten ancak insan dinamiği için de oldukça gerekli bir şey. Evrimsel geçişin bir aşaması olsa gerek ki, şu aralar değil iki saat, on iki saat bile uyusam, uykusuzluk en büyük sorunum oluyor yine.

     Düşüncelerimin ve duygularımın evrimsel süreci içerisinde değişen çok şey var. Uzun zamandır düşünmediğim ve hissetmediğim duygularımın artık içimde bakımsızlıktan öldüğünü ve yakında kokusunun ağzımdan tüm dünyaya yayılacağını düşündüğüm zamanlarda, belki de bütün bunları sonsuza kadar değiştirecek olan bir şey yaşadım. Seni tanıdım. Gözlerinin gözlerime derinlemesine kilitlendiği o an, bütün dünyanın fişi çekilmişti sanki. Işıklar söndü, sesler kesildi ve zaman sonsuzluğa vurdu: "DİNG DONG" Hiç bir şey eskisi gibi değil şimdi. Hiç bir şey eski değil. Günler aylar geçti, mesafeler girdi araya. Kulağımda hala aynı vurdu: "DİNG DONG" ve ben hala gözlerindeyim. Sen hala düşlerimdesin.

     Aradan geçen onca zamana ve mesafeye rağmen hala beni uykusuz bırakabilmen çok güzel. Belki de bir insanın yaşayabileceği en güzel sorun bu ama dur artık. Gerçekten. Yoruldum. Hayalin ve günün birinde kavuşabilme ümidi her ne kadar ruhumu gençleştirse bile, bedenim isyan bayrağını çekmiş durumda. Ya da mesafelerin amına koyayım, desen ve gelsen. Yüzyıl uyusak beraber...

12 Nisan 2013 Cuma

Yaz Yağumuru Gibiydi Aşkımız

 yaz yağmuru gibiydi aşkımız...
bir gelip bir gidiyordu,
sen herzaman ki gibi dünyamdın benim
bense güneşindim.
herşeye, herkese elimi uzatmaya gayret eder
ama aslında sadece sana çalışırdım...
dedim ya yaz yağmuru gibiydi aşkımız
ben ışınlarımı olanca gücümle sana ulaştırmaya çalışırken
sen araya kara bulutlar koyardın
şimşekler çakar,yağmurlar yağar
ve benim önümde hep karabulutlar...
arada bir yüzünü açardın
işte o zaman kısa bir an için bu hasret biter
ve yemyeşil bi örtü kaplardı bedenini
yeniden canlanır,hayat bulurdun
uzaklıklar,ayrılıklar aşkı olgunlaştırır derler
bizim aşkımızı da olgunlaştırırdı kara bulutlar...
ama bazen karabulutlar hiç dağılmazdı
günler,haftalar,aylar geçer hep orda dururlardı
benzin solardı,yaprakların dökülmeye başlardı
kuş tüyü yatağında üşürdün,bıçaklar saplanırdı bedenine
hasret öyle bir sarardı ki bedenimi
sensizlik öylesine yorardı ki beni
ışınlarım gücünü kaybeder ve ben sonsuzlukta tek kalırdım...
ve sevgilim kış gelir doğa ölür
ve güneş sönerdi...
başka bi hayatta karşılaşmak umuduyla...

Ölüyorum Açlıktan

     Yorugucu bir günün, saçma bir haftanın sonuna yaklaşırken an be an, selam çakalım buradan hayallerimize, bir gün daha yaklaştığımız özlemlerimize. Selam çakalım batacak olan Güneş'e, doğacak olan Ay'a, açacak olan çiçeğe ötecek olan kuşa, selam çakalım ota boka.

     Şizofrenik sancılarımın en yoğun saatlerine yaklaşıyorum, simgesel bir silüetinle. Alıyorum seni karşıma, fısıldayarak haykırıyorum içimden geçenleri sana. Gözlerini gözlerime kilitlediğin an, dayanamıyorum bir kez daha ölüyorum. Ne ölüm ama... Bir resmin ilişiyor gözüme ve ben, bir gün daha yaşamaya çalışıyorum. Bir gün daha direniyorum yokluğuna. Yaşamak direnmektir, diyor Ferhat Tunç.

     Her gün bir mektup yazıp postalıyorum. Alıcı yok, adres yok, gönderen yok. Her gün bir demet çiçek sipariş ediyorum. Telefon yok, çiçek yok, çiçekçi yok. Her gün bir düş kuruyorum. Sen yoksun, ben yokum, biz asla olamadık.

     Bak! Nasıl açım şimdi. Bir avuç sevgiye, bir parça ilgiye bir kucak dolusu sana... Nasıl açım bilemezsin. Yüzyıllarca yesem doymam sanırım. Yanında koca bir kadeh şarap, hatta iki kadeh olsun. Biri kırmızı, biri beyaz olsun. Tokuşturduğumuzda kadehlerimizi, kelebekler uçuşsun etrafımızda, bahar kokuları dolsun içimize. Ben, sen kokayım, seni içeyim, seninle sarhoş olup hülyalara dalayım. Sen, buz gibi dudaklarınla öp beni. İçim ürpersin ama teninle ısınayım ben.

     Bak! Ölüyorum açlıktan. Hadi doyur beni...

 
Blogger Witget